تا روی ترا بدیدم ای بت ناآگاه
سرگشته شدم ز عشق گم کردم راه
روزی شنوی کز غم عشقت ایماه
گویند بشد فلان که انالله
این رباعی به تأثیر ویرانگر عشق معشوق بر عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «تا روی تو را دیدم، ای بت بیخبر،» «سرگشتهی عشق شدم و راهم را گم کردم.» «روزی خواهی شنید که از غم عشق تو، ای ماه،» «میگویند: “فلانی رفت، انا لله!”» این رباعی، بیانگر جنون عاشقانه و فدا شدن عاشق در راه معشوق، و نشاندهندهی تأثیر شدید عشق تا حد فنای عاشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی