رباعی شماره 1590 از دیوان شمس مولانا

ای خواب مرا بسته و مدفون کرده

شب را و مرا بی‌خود و مجنون کرده

جان را به فسون گرم از تن برده

دل را بسته ز خانه بیرون کرده

تفسیر رباعی 1590 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تأثیر مخرب و در عین حال عاشقانه معشوق بر عاشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ای (معشوق) که خواب مرا بسته‌ای و مدفون کرده‌ای،» «شب را و مرا بی‌خود و مجنون کرده‌ای.» «جان را با افسون گرم از تن برده‌ای،» «دل را بسته‌ای و از خانه بیرون کرده‌ای!» این رباعی، بیانگر تسلط کامل معشوق بر عاشق است که حتی خواب و عقل او را نیز از بین می‌برد و نشان‌دهنده‌ی شدت عشق که عاشق را از خود بی‌خود می‌کند.