رباعی شماره 1587 از دیوان شمس مولانا

ای بی‌ادبانه من ز تو نالیده

غیرت بشنیده گوش من مالیده

جایی بروم ناله کن دزدیده

آنجا که نه دل بوی برد نی دیده

تفسیر رباعی 1587 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به شکایت عاشق از بی‌ادبی خود و تمایل به ناله در خلوت می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ای (معشوق)، بی‌ادبانه از تو نالیده‌ام،» «(این ناله را) غیرت شنید و گوشم را مالید (سرزنش کرد).» «جایی بروم که دزدیده ناله کنم،» «آنجا که نه دل بویی ببرد و نه چشم ببیند!» این رباعی، بیانگر شرمندگی عاشق از ناله‌ی علنی و تمایل او به پنهان کردن درد خود از غیر، و نشان‌دهنده‌ی عمق این درد که حتی نمی‌تواند آن را آشکارا بیان کند.