گه در دل ما نشین چو اسرار و مرو
گه بر سر ما نشین چو دستار و مرو
گفتی که چو دل زود روم زود آیم
عشوه مده ای دلبر عیار و مرو
این رباعی به درخواست عاشق از معشوق برای ماندن و عدم جدایی میپردازد. مولانا میفرماید: «گاهی در دل ما بنشین چون اسرار و نرو،» «گاهی بر سر ما بنشین چون دستار و نرو.» «گفتی که چون دل زود میروم و زود میآیم،» «عشوه مده، ای دلبر عیار، و نرو!» این رباعی، بیانگر تمنای عاشق برای حضور دائمی معشوق در دل و جان او، و هشدار دربارهی فریبهای معشوق که ممکن است او را ترک کند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی