گر عاقل و عالمی به عشق ابله شو
ور ماه فلک توئی چو خاک ره شو
با نیک و بد و پیر و جوان همره شو
فرزین و پیاده باش آنگه شه شو
این رباعی به دعوت به تواضع و فروتنی در راه عشق و حقیقت میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر عاقل و عالمی، در عشق ابله شو،» «و اگر ماه فلک هستی، چون خاک راه شو.» «با نیک و بد و پیر و جوان همراه شو،» «وزیر و پیاده باش، آنگاه پادشاه شو!» این رباعی، بیانگر لزوم رهایی از غرور علم و مقام در راه عشق، و نشاندهندهی این که فروتنی و خدمت به خلق، راه رسیدن به مقام والا است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی