صد داد همی رسد ز بیدادی تو
در وهم چگونه آورم شادی تو
از بندگی تو سرو آزادی یافت
گل جامهٔ خود درید ز آزادی تو
این رباعی به تأثیر متناقض معشوق و آزادی حاصل از بندگی او میپردازد. مولانا میفرماید: «صد فریاد از بیدادگری تو میرسد،» «چگونه شادی تو را در خیال آورم؟» «از بندگی تو، سرو (آزادگی) آزادی یافت،» «گل جامهی خود را درید از آزادی تو!» این رباعی، بیانگر تناقض در رفتار معشوق که هم آزار میدهد و هم آزادی میبخشد، و نشاندهندهی این که بندگی معشوق، به نوعی آزادی واقعی است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی