رباعی شماره 1556 از دیوان شمس مولانا

سوگند بدان روی تو و هستی تو

گر میدانم نه از تو این پستی تو

مستی و تهی دستیت آورد به من

من بندهٔ مستی و تهی دستی تو

تفسیر رباعی 1556 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به سوگند عاشق به معشوق و پذیرش تمام و کمال او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «سوگند به روی تو و هستی تو،» «اگر بدانم که این پستی (تواضع و فروتنی) تو از تو نیست.» «مستی و تهیدستی‌ات (بی‌نیازی) به من آورد،» «من بنده‌ی مستی و تهیدستی تو هستم!» این رباعی، بیانگر این است که عاشق چنان مجذوب معشوق است که حتی نقص‌های ظاهری او را نیز از کمال او می‌داند و خود را بنده‌ی تمام و کمال معشوق می‌داند.