سوگند بدان روی تو و هستی تو
گر میدانم نه از تو این پستی تو
مستی و تهی دستیت آورد به من
من بندهٔ مستی و تهی دستی تو
این رباعی به سوگند عاشق به معشوق و پذیرش تمام و کمال او میپردازد. مولانا میفرماید: «سوگند به روی تو و هستی تو،» «اگر بدانم که این پستی (تواضع و فروتنی) تو از تو نیست.» «مستی و تهیدستیات (بینیازی) به من آورد،» «من بندهی مستی و تهیدستی تو هستم!» این رباعی، بیانگر این است که عاشق چنان مجذوب معشوق است که حتی نقصهای ظاهری او را نیز از کمال او میداند و خود را بندهی تمام و کمال معشوق میداند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی