ای چرخ فلک پایهٔ فیروزهٔ تو
زنبیل جهان گدای دریوزهٔ تو
صد سال فلک خدمت خاک تو کند
نگزارده باشد حق یکروزهٔ تو
این رباعی به عظمت بیکران معشوق و ناچیزی هستی در برابر او میپردازد. مولانا میفرماید: «ای چرخ فلک، پایهی فیروزهی تو،» «زنبیل جهان، گدای دریوزهی توست.» «صد سال، فلک خدمت خاک تو کند،» «حق یک روزهی تو را نگذاشته باشد!» این رباعی، بیانگر عظمت بیحد و حصر معشوق که تمام هستی در برابر او ناچیز است، و نشاندهندهی این که هیچ خدمتی نمیتواند حق او را ادا کند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی