رباعی شماره 1505 از دیوان شمس مولانا

هر مطرب کو نیست ز دل دفتر خوان

آن مطرب را تو مطرب دفتر خوان

گر چهرهٔ نهان کرد ز تو بیت و غزل

گر خط خوانی ز چهرهٔ ما برخوان

تفسیر رباعی 1505 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به اهمیت دل در موسیقی و هنر و توانایی خواندن حقیقت از چهره می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «هر خواننده‌ای که از دل نمی‌خواند،» «آن خواننده را تو خواننده‌ی ظاهربین بخوان.» «اگر بیت و غزل (معشوق) چهره‌ی خود را از تو پنهان کرد،» «اگر خط‌خوان هستی، از چهره‌ی ما (عاشقان) بخوان!» این رباعی، بیانگر این که هنر واقعی از دل برمی‌آید و باید به باطن توجه کرد، و نشان‌دهنده‌ی توانایی عاشقان در درک حقیقت حتی از ظاهر.