رباعی شماره 1502 از دیوان شمس مولانا

هر خانه که بی‌چراغ باشد ای جان

زندان بود آن نه باغ باشد ای جان

هرکس که بطبل باز شد باز نشد

بازش تو مخوان که زاغ باشد ای جان

تفسیر رباعی 1502 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به اهمیت نور معرفت و دوری از ظاهربینان می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «هر خانه‌ای که بی‌چراغ باشد، ای جان،» «زندان است آن، نه باغ، ای جان.» «هر کس که با طبل (با ظاهر) باز شد، باز (پرنده شکاری) نشد،» «او را باز مخوان که کلاغ است، ای جان!» این رباعی، بیانگر اهمیت نور معرفت در زندگی و دوری از کسانی که تنها به ظواهر توجه می‌کنند و اشاره به ماهیت واقعی انسان‌ها که باطن آن‌ها را نشان می‌دهد.