من عاشق عشق و عشق هم عاشق من
تن عاشق جان آمد و جان عاشق تن
گه من آرم دو دست در گردن او
گه او کشدم چو دلربایان گردن
این رباعی به تعامل و ارتباط متقابل عاشق و عشق (یا معشوق) میپردازد. مولانا میفرماید: «من عاشق عشقم و عشق هم عاشق من،» «جسم عاشق روح شد و روح عاشق جسم.» «گاهی من دو دست در گردن او میاندازم،» «گاهی او مرا چون دلبران، به سوی خود میکشد.» این رباعی، بیانگر رابطهی دو طرفهی عاشق و معشوق و جذب متقابل آنها، و نشاندهندهی رقص و شور در این ارتباط.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی