رباعی شماره 1494 از دیوان شمس مولانا

من بندهٔ مستی که بود دست زنان

دورم ز کسی که او بود مست زنان

باری من خسته دل چنینم نه چنان

آلوده مبا بنان عشاق بنان

تفسیر رباعی 1494 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تفاوت مستی عشق با مستی ظاهری و بی‌میلی به دنیادوستان می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «من بنده‌ی مستی هستم که پایکوبی می‌کرد،» «دورم از کسی که او مست زنان (فریفته‌ی دنیا) باشد.» «باری، من خسته‌دل چنینم، نه چنان (که اهل دنیا باشم)،» «دست عاشق آلوده به نان (دنیا) مباد!» این رباعی، بیانگر برتری مستی عشق بر مستی‌های ظاهری و دوری از تعلقات دنیوی، و نشان‌دهنده‌ی پاکدامنی و بی‌نیازی عاشق از مال دنیا.