گلباغ نهانست و درختان پنهان
صد سال نماید او و او خود یکسان
بحریست محیط و بیحد و بیپایان
صد موج ز موج او درون صد جان
این رباعی (تکرار رباعی 1453) به باطن دل و بیکرانگی آن میپردازد. مولانا میفرماید: «دل، گلباغ نهان است و درختان پنهان،» «صد سال (مختلف) خود را نشان میدهد و خود او (در ذات) یکسان (ثابت) است.» «دریایی است بیکران و بیانتها،» «صد موج از موج او (حق)، درون صد جان میزند.» این رباعی، بیانگر این که دل هر انسان، عالمی پنهان و بیکران است، و نشاندهندهی این که گرچه حق یکی است، اما تجلیات او متفاوت است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی