رباعی شماره 1463 از دیوان شمس مولانا

رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین

نه کفر و نه اسلام و نه دنیا و نه دین

نی حق نه حقیقت نه شریعت نه یقین

اندر دو جهان کرا بود زهرهٔ این

تفسیر رباعی 1463 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به مقام رندی و رهایی از قیدهای ظاهری می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «رندی (آزاداندیشی) دیدم نشسته بر اسب زمین،» «نه کافر بود و نه مسلمان و نه دنیایی و نه دینی.» «نه حق (ظاهر) و نه حقیقت، نه شریعت و نه یقین،» «در دو جهان، چه کسی را جرئت این بود؟» این رباعی، بیانگر مقام انسان رند و بی‌قید که از تمام محدودیت‌های ظاهری و حتی مفاهیم رایج دینی آزاد است، و نشان‌دهنده‌ی جرئت لازم برای رسیدن به این مقام.