چون زرد و نزار دید او رو یک من
خونابه روان ز چشم چون جو یک من
خندید و به خنده گفت دلجو یک من
ای ظالم مظلومک بدخو یک من
این رباعی به تأثیر رنج بر عاشق و دلجویی معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «چون او (معشوق) روی زرد و نزار مرا دید،» «خونابه از چشم چون جوی من روان.» «خندید و به خنده، دلجویی کنان گفت:» «ای ستمگر! مظلوم و بدخوی من!» این رباعی، بیانگر رنج عاشق در فراق و تأثیر آن بر ظاهر او، و نشاندهندهی دلجویی معشوق با لحنی محبتآمیز.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی