رباعی شماره 1424 از دیوان شمس مولانا

بر گردن ما بهانه‌ای خواهی بستن

وز دام و دوال ما نخواهی رستن

بالا نگران شدی که بیگانه شده است

دف را بمیفشان که نخواهی رفتن

تفسیر رباعی 1424 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تسلیم عاشق به معشوق و عدم امکان فرار از او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «بر گردن ما بهانه‌ای خواهی بست،» «و از دام و بند ما (عشق) رها نخواهی شد.» «(تو) به بالا نگاه می‌کردی که (عاشق) بیگانه شده است،» «دف را مزن (شور و غوغا مکن) که (از این عشق) نمی‌روی!» این رباعی، بیانگر تسلیم کامل عاشق به معشوق و ناتوانی در فرار از عشق، و نشان‌دهنده‌ی این که حتی اگر معشوق بهانه بگیرد، عاشق رها نمی‌شود.