با هر دو جهان چو رنگ باید بودن
بیزار ز لعل و سنگ باید بودن
مردانه و مرد رنگ باید بودن
ور نی به هزار ننگ باید بودن
این رباعی به لزوم بیاعتنایی به دنیا و شجاعت در راه عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «با هر دو جهان باید بیاعتنا بود (مانند رنگ که بر چیزی نمیماند)،» «بیزار از لعل (گوهر) و سنگ (مال دنیا) باید بود.» «مردانه و مرد رنگ (بیتعلق) باید بود،» «وگرنه با هزار ننگ باید بود!» این رباعی، بیانگر لزوم رهایی از تعلقات مادی و شجاعت در راه عشق، و نشاندهندهی این که بیتفاوتی به دنیا، راه عزت است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی