ای یار به انکار سوی ما نگران
زیرا که نخوردهای از آن رطل گران
از شادی من بهشت گردیده جهان
غم مسخرهٔ منست و میر دگران
این رباعی به شادی بیحد عاشق و بیاعتنایی او به انکار دیگران میپردازد. مولانا میفرماید: «ای یار! به انکار به سوی ما ننگر،» «زیرا که از آن پیمانهی گران (عشق) نخوردهای.» «از شادی من، جهان بهشت شده است،» «غم مسخرهی من است و امیر دیگران!» این رباعی، بیانگر شادی درونی و بیقید و شرط عاشق، و نشاندهندهی بیاعتنایی او به انکار و قضاوت دیگران که طعم عشق را نچشیدهاند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی