ای روی تو کعبهٔ دل و قبلهٔ جان
چون شمع ز غم سوختم ای شعلهٔ جان
بردار حجاب و رخ به عاشق بنمای
تا چاک زند به دست خود خرقهٔ جان
این رباعی به تمنای عاشق برای دیدار معشوق و فنا در آن میپردازد. مولانا میفرماید: «ای روی تو کعبهی دل و قبلهی جان،» «چون شمع از غم سوختم، ای شعلهی جان.» «حجاب را بردار و رخ به عاشق بنمای،» «تا با دست خود، خرقه (وجود) جان را چاک زند!» این رباعی، بیانگر اشتیاق شدید عاشق به دیدار معشوق، و نشاندهندهی آمادگی او برای فنای کامل در برابر این دیدار.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی