آن کس که نساخت با لقای یاران
افتاد به مکر دزد و تهدید عوان
میگفت و همی گریست و انگشت گزان
فریاد من از خوی بد و بار گران
این رباعی به عواقب دوری از اهل حق و گرفتاری در دام نفس میپردازد. مولانا میفرماید: «آن کس که با دیدار دوستان (اهل حق) سازگار نشد،» «افتاد به مکر دزد و تهدید ستمگر.» «(او) میگفت و گریه میکرد و انگشت به دندان میگزید:» «فریاد من از خوی بد و بار گران (نفس)!» این رباعی، بیانگر اهمیت همنشینی با اهل حق و عواقب دوری از آنها، و نشاندهندهی گرفتاری در دام نفس و پشیمانی از خوی بد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی