آمد دل من بهر نشانم گفتن
گفتا ز برای او چه دانم گفتن
گفتا که از آن دو چشم یک حرف بگوی
گفتا که دو چشم را چه تانم گفتن
این رباعی به ناتوانی در وصف معشوق و محدودیت زبان میپردازد. مولانا میفرماید: «دل من برای نشان دادن (معشوق) آمد،» «(به من) گفت: “از برای او چه میدانم که بگویم؟”» «(دل) گفت: “از آن دو چشم (معشوق) یک حرف بگو!”» «(من) گفتم: “دو چشم را چه میتوانم گفت؟” (قابل وصف نیست).» این رباعی، بیانگر ناتوانی زبان در وصف زیبایی و عظمت معشوق، و نشاندهندهی بیکرانگی او که در الفاظ نمیگنجد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی