ما خاک ترا به آب زمزم ندهیم
شادی نستانیم و از این غم ندهیم
این صورت ما نصیب آدمیانست
از صورت تو آب به آدم ندهیم
این رباعی به اهمیت خاک معشوق و غم عشق در نظر عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «ما خاک تو را به آب زمزم نمیدهیم،» «(هیچ) شادی نمیستانیم و این غم (عشق) را نمیدهیم.» «این صورت (وجود ظاهری) ما نصیب آدمیان است،» «از صورت تو (تجلی تو) آب به آدم نمیدهیم!» این رباعی، بیانگر ارزش بینهایت خاک معشوق و غم عشق، و نشاندهندهی برتری عشق بر هر چیز دیگر و عدم بخشیدن فیض معشوق به دیگران.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی