گه در طلب وصل مشوش باشیم
گاه از تعب هجر در آتش باشیم
چون از من و تو این من و تو پاک شود
آنگه من و تو بی من و تو خوش باشیم
این رباعی به رهایی از دوگانگی در عشق و رسیدن به وحدت میپردازد. مولانا میفرماید: «گاهی در طلب وصال پریشان هستیم،» «گاهی از رنج هجران در آتش (رنج) هستیم.» «چون از “من” و “تو”، این “من” و “تو” (دوگانگی) پاک شود،» «آنگاه من و تو، بدون من و تو، خوش باشیم!» این رباعی، بیانگر نوسان حال عاشق بین وصال و هجران، و نشاندهندهی رسیدن به وحدت و آرامش حقیقی با رهایی از دوگانگی “من و تو”.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی