گردان به هوای یار چون گردونیم
ایزد داند در این هوا ما چونیم
ما خیره که عاقلان چرا هشیارند
وانان حیران که ما چرا مجنونیم
این رباعی به مستی عاشقان و حیرت آنها از عاقلان و برعکس میپردازد. مولانا میفرماید: «مانند آسمان (گردون) به هوای یار میگردیم،» «خداوند میداند که در این هوا ما چگونهایم.» «ما حیرانیم که عاقلان چرا هوشیارند،» «و آنها حیرانند که ما چرا مجنونیم!» این رباعی، بیانگر تفاوت جهانبینی عاشقان و عاقلان، و نشاندهندهی حیرت متقابل آنها از یکدیگر و عدم درک متقابل.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی