قد صبحنا اللله به عیش و مدام
قد عیدنا العید و مام صیام
املا قدحا وهات یا خیر غلام
کی یسکرنا ثم علیالدهر سلام
این رباعی به مستی عاشق و رهایی از قید دنیا میپردازد (رباعی عربی است). ترجمه و تفسیر: «صبحگاهان ما را خداوند با عیش و مدام (شراب) صبح کرده است،» «عید کردهایم و روزه نداریم.» «قدحی را پر کن و بیاور ای بهترین بنده،» «تا ما را مست کند، سپس بر دنیا سلام باد!» این رباعی، بیانگر غرق شدن عاشق در مستی عشق الهی که او را از هرگونه قید و بندی رها میکند، و نشاندهندهی بیاعتنایی او به دنیا و مراسم ظاهری.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی