عمری رخ یکدگر بدیدم به چشم
امروز که درهم نگریدیم به چشم
وانگه گوئی دراز تا چند کشی
با عشق بگو که همچنین میکشدم
این رباعی به فراق عاشق و معشوق و کشش ابدی عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «عمری چهرهی یکدیگر را با چشم دیدم،» «امروز که در هم نگاه نکردیم (با هم نبودیم).» «و (تو) میگویی: “تا کی میکشی؟”» «به عشق بگو که: “همچنان میکشد!”» این رباعی، بیانگر درد فراق و کشش ابدی عشق، و نشاندهندهی این که این عشق، همواره عاشق را به سوی خود میکشد، حتی در غیاب معشوق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی