شب رفت و هنوز ما به خمار خودیم
در دولت تو همیشه سر کار خودیم
هم عاشق و هم بیدل و دلدار خودیم
هم مجلس و هم بلبل گلزار خودیم
این رباعی به دوام مستی عاشق در عشق و حضور معشوق در او میپردازد. مولانا میفرماید: «شب رفت و هنوز ما در خماری (مستی) خودیم،» «در دولت (نعمت) تو، همیشه سر کار خودیم (مشغولیم).» «هم عاشق و هم بیدل و دلدار خودیم،» «هم مجلس و هم بلبل گلزار خودیم.» این رباعی، بیانگر دوام مستی عاشق و حضور همیشگی معشوق در او، و نشاندهندهی این که عاشق، خود آینهی معشوق است و در او همه چیز را مییابد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی