رویت بینم بدر من آن را دانم
وانجا که توئی صدر من آن را دانم
وانشب که ترا بینم ای رونق عید
از عمر شب قدر من آن را دانم
این رباعی به تجلی معشوق در تمام مکانها و زمانها میپردازد. مولانا میفرماید: «روی تو را میبینم، آن را درّ (گهر) خودم میدانم،» «و آنجا که تو هستی، صدر (مکان والای) من آن را میدانم.» «و آن شبی که تو را ببینم، ای رونق عید،» «از عمرم، شب قدر من آن را میدانم!» این رباعی، بیانگر حضور معشوق در هر مکان و هر زمان برای عاشق، و نشاندهندهی ارزش بینهایت دیدار معشوق که همچون شب قدر است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی