دلدار چو دید خسته و غمگینم
آمد خندان نشست بر بالینم
خارید سرم گفت که ای مسکینم
دل میندهد ره که چنینت بینم
این رباعی به لطف معشوق در برابر غم عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «دلدار چون مرا خسته و غمگین دید،» «خندان آمد و بر بالینم نشست.» «سرم را خاراند (نوازش کرد) و گفت: “ای بیچارهی من!» «دلم اجازه نمیدهد که تو را چنین (غمگین) ببینم!”» این رباعی، بیانگر لطف و عنایت معشوق نسبت به عاشق در لحظات غم، و نشاندهندهی شفقت و دلسوزی او.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی