تا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشم
والله که به انگبین کس نندیشم
ور بیبرگی به مرگ مالد گوشم
آزادی را به بندگی نفروشم
این رباعی به قناعت و ارزش آزادی در نظر عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «تا کاسهی دوغ خودم در مقابلم باشد،» «به خدا که به عسل دیگری فکر نمیکنم!» «و اگر بیبرگی (فقر) گوشم را به مرگ بمالد،» «آزادی را به بندگی نمیفروشم!» این رباعی، بیانگر قناعت عاشق به آنچه دارد و عدم تمایل به آنچه دیگران دارند، و نشاندهندهی ارزش والای آزادی در نظر او که حتی به خاطر مرگ نیز از آن دست نمیکشد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی