تا ظن نبری که من کمت میبینم
بیزحمت دیده هر دمت میبینم
در وهم نیاید و صفت نتوان کرد
آن شادیها که از غمت میبینم
این رباعی به حضور دائمی معشوق در وجود عاشق و لذت او از غم میپردازد. مولانا میفرماید: «تا گمان نکنی که من تو را کمتر میبینم،» «بدون زحمت چشم، هر لحظه تو را میبینم.» «در وهم نمیآید و نمیتوان وصف کرد،» «آن شادیهایی که از غم تو میبینم!» این رباعی، بیانگر حضور همیشگی و درونی معشوق در عاشق، و نشاندهندهی لذت بیحد و وصفناپذیر او از غم عشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی