رباعی شماره 1178 از دیوان شمس مولانا

تا آتش و آب عشق بشناخته‌ام

در آتش دل چو آب بگداخته‌ام

مانند رباب دل بپرداخته‌ام

تا زخمهٔ زخم عشق خوش ساخته‌ام

تفسیر رباعی 1178 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به فنای عاشق در آتش عشق و تبدیل شدن او به سازی برای نغمه‌ی عشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «تا آتش و آب عشق را شناختم،» «در آتش دل مانند آب گداخته شدم.» «مانند رباب (ساز)، دل را پرداختم (آماده کردم)،» «تا زخم (ضربه) عشق را خوش نواختم (از آن نغمه‌ی زیبا ساختم).» این رباعی، بیانگر تأثیر عشق بر وجود عاشق که او را به فنا می‌کشاند، و نشان‌دهنده‌ی این که او از زخم‌های عشق، نغمه‌های زیبایی می‌سازد.