بیدف بر ما میا که ما در سوریم
برخیز و دهل بزن که ما منصوریم
مستیم نه مست بادهٔ انگوریم
از هرچه خیال کردهای ما دوریم
این رباعی به مستی عشق الهی و رهایی از قید دنیا میپردازد. مولانا میفرماید: «بدون دف به سوی ما میا، که ما در جشن و سروریم،» «برخیز و دهل بزن، که ما منصوریم! (فانی در حق).» «مستیم، اما نه مست شراب انگور،» «از هر چه خیال کردهای، ما دوریم.» این رباعی، بیانگر مستی و بیخویشی عاشق از عشق الهی که از هر مستی جسمانی برتر است، و نشاندهندهی رهایی او از تمام تصورات و قید و بندهای دنیوی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی