ای نرگس پر خواب ربودی خوابم
وی لالهٔ سیراب ببردی آبم
ای سنبل پرتاب ز تو درتابم
ای گوهر کمیاب ترا کی یابم
این رباعی به وصف زیبایی معشوق و بیتابی عاشق برای وصال میپردازد. مولانا میفرماید: «ای نرگس پر از خواب (چشم مست)! خوابم را ربودی،» «و ای لالهی سیراب! آب و تابم را بردی.» «ای سنبل پرتاب (زلف پریشان)! از تو در تب و تابم،» «ای گهر کمیاب! تو را کی بیابم؟» این رباعی، بیانگر تأثیر شگرف زیبایی معشوق بر عاشق که او را بیخواب و بیتاب میکند، و نشاندهندهی اشتیاق سوزان او برای یافتن این گهر کمیاب.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی