اندر طلب دوست همی بشتابم
عمرم به کران رسید و من در خوابم
گیرم که وصال دوست در خواهم یافت
این عمر گذشته را کجا دریابم
این رباعی به شتاب در طلب دوست و حسرت بر عمر از دست رفته میپردازد. مولانا میفرماید: «در طلب دوست، شتاب میکنم،» «(اما) عمرم به پایان رسید و من در خواب (غفلت) بودم.» «فرض کن که وصال دوست را خواهم یافت،» «این عمر گذشته را کجا جبران کنم؟» این رباعی، بیانگر لزوم سرعت در طلب حق و حسرت بر غفلتهای گذشته، و نشاندهندهی این که حتی با رسیدن به وصال نیز، عمر از دست رفته جبران نمیشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی