رباعی شماره 1140 از دیوان شمس مولانا

امشب که مه عشق تمامست تمام

دلدار فرو کرده سر از گوشهٔ بام

امشب شب یاد است و سجود است و قیام

چون باده و می خواب حرامست حرام

تفسیر رباعی 1140 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تجلی کامل عشق و لزوم عبادت در شب وصال می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «امشب که ماه عشق کامل و کامل است،» «دلدار از گوشه‌ی بام سر فرو کرده است (جلوه کرده است).» «امشب شب یاد (خدا) است و سجده است و قیام،» «چون باده و می (که هشیاری می‌آورد)، خواب حرام است، حرام!» این رباعی، بیانگر تجلی کامل معشوق و لزوم عبادت و هوشیاری در این شب، و نشان‌دهنده‌ی این که در حضور عشق، خواب غفلت جایز نیست.