رباعی شماره 1127 از دیوان شمس مولانا

از عشق تو من بلند قد می‌گردم

وز شوق تو من یکی به صد می‌گردم

گویند مرا بگرد او می‌گردی

ای بیخبران بگرد خود میگردم

تفسیر رباعی 1127 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تغییر و تکامل عاشق در عشق و حقیقت سلوک می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «از عشق تو، من بلند قامت می‌شوم (تکامل می‌یابم)،» «و از شوق تو، من از یکی به صد می‌رسم (متعدد می‌شوم).» «(مردم) به من می‌گویند: “به گرد او (معشوق) می‌گردی؟”» «ای بی‌خبران! به گرد خود (حقیقت وجودم) می‌گردم!» این رباعی، بیانگر این که عشق، موجب رشد و تعالی عاشق می‌شود و او را به سوی حقیقت درونی‌اش رهنمون می‌سازد، و نشان‌دهنده‌ی این که سلوک حقیقی، سیر در خویشتن است.