از طبع ملول دوست ما میدانیم
وز غایت عاشقیش می رنجانیم
شرمنده و ترسنده نبرد راهی
تا راه حجاب ماست ما میرانیم
این رباعی به ناراحتی دوست از عشق و لزوم برطرف کردن حجابها میپردازد. مولانا میفرماید: «از طبیعت خستهی دوست (معشوق)، ما میدانیم،» «و از شدت عاشقیش، او را میرنجانیم.» «شرمنده و ترسان، راهی (به سوی وصال) نمیبرد،» «تا زمانی که راه حجاب ماست، ما میرنجانیم.» این رباعی، بیانگر این که معشوق از شور عشق عاشق، گاهی رنجیده میشود، و نشاندهندهی لزوم برداشتن حجابها از سوی عاشق تا راه وصال باز شود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی