آنها که به پیش دلستان میکردم
چون بد مستان دست فشان میکردم
هرچند ز روی لطف او خوش خندید
آخر بچه روی آنچنان میکردم
این رباعی به رفتار عاشق در حضور معشوق و شرمندگی او میپردازد. مولانا میفرماید: «آن کارهایی که در پیشگاه دلبر انجام میدادم،» «مانند مستها دستافشانی میکردم.» «هر چند از روی لطف او خوش خندید،» «آخر به چه رویی آنچنان (رفتاری) میکردم؟» این رباعی، بیانگر شور و مستی عاشق در حضور معشوق که باعث رفتارهای غیرعادی میشود، و نشاندهندهی شرمندگی او پس از آن از بیادبیهایش.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی