آن وقت آمد که ما به تو پردازیم
مرجان ترا خانهٔ آتش سازیم
تو کان زری میان خاکی پنهان
تا صاف شوی در آتشت اندازیم
این رباعی به زمان پرداختن به معشوق و تزکیهی او میپردازد. مولانا میفرماید: «آن زمان فرا رسید که ما به تو بپردازیم،» «و (در این راه) مرجان تو را خانهی آتش سازیم.» «تو معدن طلایی در میان خاک پنهان هستی،» «تا پاک شوی، تو را در آتش میاندازیم.» این رباعی، بیانگر آغاز مرحلهی پالایش و تزکیه در راه عشق، و نشاندهندهی این که معشوق (عاشق) باید از ناخالصیها پاک شود تا به کمال برسد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی