از عقل دلیل آید و از عشق خلیل
این آب حیات دان و آن آب سبیل
در چرخ نیابی تو نشان عاشق
در چرخ درآیی بنشانهای رحیل
این رباعی به برتری عشق بر عقل و جاودانگی عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «از عقل، دلیل (و برهان) میآید و از عشق، (راه) ابراهیم (قربانی کردن خود)،» «این (عشق) را آب حیات بدان و آن (عقل) را آب روان (آب معمولی).» «در چرخ (فلک) نشان عاشق را نمییابی،» «(بلکه) در چرخ، نشانههای کوچ کردن (مرگ) را میبینی.» این رباعی، بیانگر تفاوت راه عقل و عشق که عشق راه فنا و بقاست، و نشاندهندهی این که عاشق از قید زمان و مکان رها شده و اثری از او در دنیای مادی نیست.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی