آن می که گشود مرغ جان را پر و بال
دل را برهانید ز سیری و ملال
ساقی عشق است و عاشقان مالامال
از عشق پذیرفته و بر ماست حلال
این رباعی به توصیف شراب عشق الهی و تأثیر آن بر جان میپردازد. مولانا میفرماید: «آن می (عشق) که به مرغ جان پر و بال گشود،» «و دل را از سیری و ملال رها کرد،» «(ساقی آن) عشق است و عاشقان پر از آن (می)،» «(این شراب) از عشق پذیرفته شده و بر ما حلال است.» این رباعی، بیانگر قدرت عشق در رهایی جان از قید و بندها و سیراب کردن دل، و نشاندهندهی حلال بودن این شراب معنوی برای عاشقان.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی