رباعی شماره 1067 از دیوان شمس مولانا

آنجا که عنایتست چه صلح و چه جنگ

ور کار تو نیکست چه تسبیح و چه جنگ

وانکس که قبولست چه رومی و چه زنگ

تسلیم و رضا باید ورنه سر و سنگ

تفسیر رباعی 1067 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به لزوم تسلیم و رضا در برابر عنایت الهی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «آنجا که عنایت (لطف) الهی است، چه صلح باشد و چه جنگ (همه یکسان است)،» «و اگر کار تو نیکوست، چه تسبیح (عبادت) باشد و چه جنگ (با نفس، همه مقبول است).» «و آن کس که مقبول (حق) است، چه رومی باشد و چه زنگی (از هر نژادی)،» «تسلیم و رضا باید، وگرنه (سرت را) به سنگ (می‌کوبد، یعنی دچار مشکل می‌شوی).» این رباعی، بیانگر این که لطف الهی شامل حال همه است و ظاهر اعمال مهم نیست، و نشان‌دهنده‌ی لزوم تسلیم و رضایت کامل در برابر قضا و قدر الهی.