در بحر صفا گداختم همچو نمک
نه کف و ایمان نه یقین ماند و نه شک
اندر دل من ستارهای شد پیدا
گم گشت در آن ستاره هر هفت فلک
این رباعی به فنای عاشق در دریای عشق و شهود حقیقت مطلق میپردازد. مولانا میفرماید: «در دریای صفا (عشق الهی)، مانند نمک گداختم،» «(چنانکه) نه کفر و ایمان ماند و نه یقین و نه شک.» «در دل من ستارهای پدیدار شد،» «که هر هفت آسمان در آن ستاره گم گشت (فنا شد).» این رباعی، بیانگر تجربهی فنای کامل در عشق الهی که در آن تمام دوگانگیها و تعینات از بین میروند، و نشاندهندهی ظهور حقیقت واحد در قلب عاشق که تمام کائنات در برابر آن ناچیز میگردند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی