تمکین و قرار من که دارد در عشق
مستی و خمار من که دارد در عشق
من در طلب آب و نگارم چون باد
کار من و بار من که دارد در عشق
این رباعی به بیقراری عاشق در عشق و ناتوانی در توصیف حال او میپردازد. مولانا میفرماید: «آرامش و قرار من را در عشق چه کسی دارد؟» «مستی و خماری من را در عشق چه کسی دارد؟» «من در طلب آب (وصل) هستم و معشوقم مانند باد (ناپیدا)،» «کار و بار (اوضاع) من را در عشق چه کسی دارد؟» این رباعی، بیانگر شدت بیقراری و سرگشتگی عاشق در راه عشق که هیچ کس قادر به درک و توصیف حال او نیست، و نشاندهندهی دائمی بودن طلب وصال و نرسیدن به آن.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی