ای داروی فربهی و جان عاشق
فربه ز خیال تو روان عاشق
شیرین ز دهان تو دهان عاشق
جان بندهات ای جان و جهان عاشق
این رباعی به تأثیر معشوق بر جسم و جان عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «ای داروی فربهی (پروردن) و جان عاشق،» «روان عاشق از خیال تو فربه (قوی) میشود.» «دهان عاشق از دهان تو شیرین میشود،» «ای جان و جهان عاشق، جان بندهی توست!» این رباعی، بیانگر نقش معشوق در تقویت روحی و شیرین کردن کام عاشق، و نشاندهندهی تسلیم کامل عاشق به معشوق که تمام هستیاش را وقف او کرده است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی