رباعی شماره 1035 از دیوان شمس مولانا

گر می‌کشدم غم تو هر دم مکش

هل تا بکشندم همه عالم تو مکش

آنرا که خود انداخته‌ای پای مزن

وانرا که تو زنده کرده‌ای هم تو مکش

تفسیر رباعی 1035 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به درخواست از معشوق برای عدم کشتن عاشق و لطف او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «اگر غم تو مرا هر لحظه می‌کشد، (اما) تو مرا مکش!» «بگذار تمام عالم مرا بکشند، تو مکش!» «آن کس را که خود انداخته‌ای، لگد مال مکن،» «و آن کس را که تو زنده کرده‌ای، تو مکش!» این رباعی، بیانگر تمنای عاشق برای حفظ جانش از سوی معشوق، و نشان‌دهنده‌ی این که عاشق زندگی خود را مدیون معشوق می‌داند و تنها او می‌تواند به او جان ببخشد یا بگیرد.