رباعی شماره 1032 از دیوان شمس مولانا

سوگند بدان دل که شده است او پستش

سوگند بدان جان که شده است او مستش

سوگند بدان دم که مرا میدیدند

پیمانه به دستی و به دستی دستش

تفسیر رباعی 1032 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به سوگند به حال عاشقانه و مقام وصل می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «سوگند به آن دل که او (معشوق) آن را پست (فانی) کرده است،» «سوگند به آن جان که او (معشوق) آن را مست کرده است،» «سوگند به آن لحظه که مرا می‌دیدند،» «پیمانه (شراب) در دستی و دست او در دستی دیگر.» این رباعی، بیانگر عظمت مقام فنا در عشق و مستی از شراب آن، و نشان‌دهنده‌ی مقام وصال عاشق و معشوق که در آن لحظه، همه چیز گواه این عشق است.