دل یاد تو آرد برود هوش ز هوش
می بیلب نوشین تو کی گردد نوش
دیدار ترا چشم همی دارد چشم
آواز ترا گوش همی دارد گوش
این رباعی به تأثیر یاد معشوق و اشتیاق حواس به او میپردازد. مولانا میفرماید: «دل، یاد تو را میکند و عقل از دست میرود،» «می، بدون لب نوشین تو کی شیرین میشود؟» «چشم، دیدار تو را میطلبد،» «گوش، آواز تو را میطلبد.» این رباعی، بیانگر تأثیر عمیق یاد معشوق بر عاشق که او را بیخود میکند، و نشاندهندهی اشتیاق تمام حواس عاشق به معشوق که تنها با او ارضا میشوند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی