ای روی چو آفتاب تو شادی کش
وی موی تو سرمایه ده، جمله حبش
تنها تو خوشی و بس در این هر دو جهان
باقی تبع تواند گشته همه خوش
این رباعی به توصیف معشوق به عنوان منبع شادی و زیبایی میپردازد. مولانا میفرماید: «ای روی چون آفتاب تو (که) شادیبخش است،» «و ای موی تو (که) سرمایهی حبش (سیاهی، کنایه از زیبایی و جاذبه) است.» «تنها تو در این هر دو جهان خوش هستی و بس،» «باقی (همه چیز) تابع تو شدهاند و همه خوش شدهاند.» این رباعی، بیانگر این که معشوق، تنها منبع حقیقی شادی و زیبایی در عالم است، و نشاندهندهی این که تمام خوشیها و زیباییهای دیگر، از او سرچشمه میگیرند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی